பல நூற்றாண்டுகளாக கட்டுமானத்தின் முதுகெலும்பாக கான்கிரீட் இருந்து வருகிறது. சாலைகள், பாலங்கள், வானளாவிய கட்டிடங்கள் மற்றும் இவை அனைத்தும் பழைய மந்தமான பொருளையே நம்பியுள்ளன. இது கடினமானது, நீடித்தது மற்றும் கணிக்கக்கூடியது. ஆனால் ஒரு புதிய பொருள் அந்த நெறியை அமைதியாக சவால் செய்கிறது. அது வளர்கிறது, சுவாசிக்கிறது, அதன் சொந்த விரிசல்களைக் கூட குணப்படுத்துகிறது. விஞ்ஞானிகள் ஒரு பாரம்பரிய கட்டிடத் தொகுதியைக் காட்டிலும் ஒரு சிறிய சுற்றுச்சூழல் அமைப்பைப் போலவே செயல்படும் ஒரு வாழும் சுவர் பொருளை உருவாக்கியுள்ளனர். இது கிட்டத்தட்ட அறிவியல் புனைகதை போல் தெரிகிறது, இருப்பினும் இது ஏற்கனவே பெரிய அளவிலான நிறுவல்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வழக்கமான கான்கிரீட் போலல்லாமல், இந்த பொருள் காலப்போக்கில் மாறுகிறது. இது கார்பனைப் பிடிக்கிறது, தன்னை உருவாக்குகிறது மற்றும் அதன் சூழலுக்கு பதிலளிக்கிறது. அது நாளை கான்கிரீட்டை மாற்றாது என்றாலும், கட்டிடக்கலைக்கு மிகவும் வித்தியாசமான எதிர்காலத்தை இது குறிக்கிறது.
கனடா பெவிலியனுக்குள்: வாழும், சுவாசிக்கும் மற்றும் தினசரி பராமரிப்பு தேவைப்படும் சுவர்கள்
ArchDaily படி, 2025 வெனிஸ் கட்டிடக்கலை பைனாலில், கனடா பெவிலியனுக்கு வந்த பார்வையாளர்கள் அசாதாரணமான ஒன்றைக் கண்டனர். சுவர்கள் மென்மையாகவும், கடினமானதாகவும், கிட்டத்தட்ட கரிமமாகவும் இருந்தன. அவை வெறும் காட்சிக்காக மட்டும் அல்ல, ஆனால் பைக்கோபிளாங்க்டோனிக்ஸ் என்று அழைக்கப்படும் இந்த கட்டமைப்புகள் உயிருள்ள சயனோபாக்டீரியாவுடன் உட்பொதிக்கப்பட்டன. அதாவது, நிறுவலுக்கு தினசரி கவனிப்பு தேவை. ஒளி, வெப்பநிலை, ஈரப்பதம், இவை அனைத்தும் சரியாக இருக்க வேண்டும். நுண்ணுயிரிகள் தோல்வியுற்றால், கட்டமைப்பே பலவீனமடையும். பெவிலியன் ஒரு கட்டிடத்தை விட பசுமை இல்லம் போல இருந்தது. சுவரில் கவனம் தேவை என்று நினைப்பது வினோதமாகத் தோன்றுகிறது, ஆனால் அதுவே அந்தக் கருத்தை உற்சாகப்படுத்துகிறது. வாழும் கட்டிடக்கலை. சுவாசிக்கும் கட்டிடக்கலை.அது உண்மையில் எப்படி வேலை செய்கிறது? சிறிய சயனோபாக்டீரியா அச்சிடக்கூடிய ஹைட்ரஜலுக்குள் அமர்ந்திருக்கிறது. அவை ஒளிச்சேர்க்கை, சூரிய ஒளி மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடை உயிர்ப்பொருளாக மாற்றுகின்றன. காலப்போக்கில், அவை வளர்ந்து பெருகி, அவற்றைச் சுற்றியுள்ள பொருட்களை மெதுவாக மாற்றுகின்றன. ஒரு மாதத்திற்குள், மாதிரிகள் உயிரற்ற கட்டுப்பாடுகளை விட தோராயமாக 36% அதிக நிறை பெற்றன. அந்த அதிகரிப்பு இரண்டு செயல்முறைகளின் விளைவாகும். ஒன்று நேரடியான உயிரியல் வளர்ச்சி. மற்றொன்று நுண்ணுயிரிகளால் தூண்டப்பட்ட கார்பனேட் மழைப்பொழிவு அல்லது MICP ஆகும். நுண்ணுயிரிகள் கரைந்த அயனிகளை திட தாதுக்களாக மாற்றும் கார நிலைகளை உருவாக்குகின்றன. காலப்போக்கில், அந்த தாதுக்கள் உருவாகின்றன, உள்ளே இருந்து கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துகின்றன. வயதாகும்போது சுவர் உண்மையில் கடினமாகிறது.
கார்பன் பிடிப்பு மற்றும் வாழும் சுவர்களில் வடிவத்தின் ஆச்சரியமான பங்கு
இந்த பொருள் சுய பழுதுபார்ப்பதை விட அதிகம். இது கார்பனைப் பிடிக்கிறது. நேச்சரில் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வின்படி, ‘ஒளிச்சேர்க்கை உயிருள்ள பொருட்களுடன் இரட்டை கார்பன் வரிசைப்படுத்தல்’ என்ற தலைப்பில், ஆரம்ப சோதனைகள் முதல் மாதத்தில் ஒரு கிராம் ஹைட்ரஜலுக்கு சுமார் 2.2 மில்லிகிராம் CO₂ ஐ உறிஞ்சியது. இது பெரிதாக ஒலிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் ஒரு வருடம் கழித்து, மொத்தமாக சேமிக்கப்பட்ட கார்பன் ஒரு கிராமுக்கு 26 மில்லிகிராம்களை எட்டியது, பெரும்பாலும் நிலையான கனிம வடிவத்தில். இது மெதுவாக வேலை செய்கிறது. தொழில்துறை அமைப்புகள் வேகமானவை என்று நிபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர், ஆனால் அவை ஆற்றல் மற்றும் இரசாயனங்கள் தேவைப்படுகின்றன. இந்த வாழும் சுவர் சூரிய ஒளி மற்றும் காற்றுடன் வேலை செய்கிறது. அதை அளவிட முடிந்தால் அந்த எளிமை மதிப்புமிக்கதாக இருக்கலாம். கட்டிடங்கள் அவற்றின் இயல்பான செயல்பாடுகளைச் செய்யும் போது காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராட உதவும்.ஒரு ஆச்சரியமான கண்டுபிடிப்பு என்னவென்றால், வடிவம் செயல்திறனை பாதிக்கிறது. ஹைட்ரஜலின் தட்டையான தொகுதிகள் சிறந்தவை அல்ல. அவை ஒளியைத் தடுக்கின்றன, காற்றோட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன மற்றும் பாக்டீரியா செயல்பாட்டைக் குறைக்கின்றன. எனவே ஆராய்ச்சியாளர்கள் லட்டு கட்டமைப்புகள், நுண்துளை வடிவங்கள், பவளத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட அமைப்புகளை கூட முயற்சித்தனர். சில வடிவமைப்புகள் பரப்பளவை பராமரிக்கும் போது அளவை அதிகரித்தன. இது சயனோபாக்டீரியாவை சுறுசுறுப்பாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருக்க அனுமதித்தது. பெவிலியனின் அசாதாரண தோற்றம் அழகியலுக்கு மட்டுமல்ல. ஒவ்வொரு வளைவும், ஒவ்வொரு துளையும் செயல்பட்டன. வாழும் பொருட்கள் உயிர்வாழ இடம், ஒளி மற்றும் பரிமாற்றம் தேவை.
