மிராண்டா ஒரு வழக்கமான சிறிய நிலவு போல் இல்லை. 1986 ஆம் ஆண்டு வாயேஜர் 2 இன் ஃப்ளைபையின் போது ஒரு முறை மட்டுமே விரிவாகக் காணப்பட்ட மேற்பரப்பு, அதன் அளவுடன் அளவிட முடியாததாகத் தோன்றும் தழும்புகளைக் கொண்டுள்ளது. பரந்த தவறு அமைப்புகள் பழைய பள்ளம் தரையில் வெட்டப்படுகின்றன. கரோனா எனப்படும் மூன்று பெரிய பகுதிகள் அவற்றின் சுற்றுப்புறங்களை விட இளமையாகத் தோன்றும் முகடுகள் மற்றும் பள்ளங்கள் கொண்ட நிலப்பரப்பில் குறுக்கிடுகின்றன. தி பிளானட்டரி சயின்ஸ் ஜர்னலில் ஒரு புதிய சக மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட ஆய்வு அந்த கட்டமைப்புகளைப் பற்றி மற்றொரு பார்வையை எடுக்கிறது. புவியியல் மேப்பிங் மற்றும் கணினி அழுத்த மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தி, மிராண்டாவின் பனிக்கட்டி எவ்வளவு தடிமனாக இருக்கலாம் மற்றும் சமீபத்திய புவியியல் கடந்த காலத்தில் ஒரு மேற்பரப்பு கடல் இருந்திருக்குமா என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் சோதித்தனர். அவற்றின் முடிவுகள் ஒரு மெல்லிய வெளிப்புற ஓடு மற்றும் சந்திரன் முதலில் உருவான பிறகு ஆழமான திரவ நீரின் சாத்தியமான இருப்பை பரிந்துரைக்கின்றன.
யுரேனஸ் சந்திரன் மிராண்டா ஒரு இருந்திருக்கலாம் ஆழமான கடல் மெல்லிய பனிக்கட்டிக்கு அடியில்
குழுவானது மிராண்டாவின் தெற்கு அரைக்கோளம் முழுவதும் முகடுகள், உரோமங்கள் மற்றும் பள்ளங்களை வரைபடமாக்கியது. நிலவின் எதிர் பக்கங்களில் அமர்ந்திருக்கும் ஆர்டன் கொரோனா மற்றும் எல்சினோர் கரோனா ஆகியவற்றின் மீது கவனம் செலுத்தப்பட்டது. இரண்டு பகுதிகளும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. ஆர்டன் உரோமங்கள் மற்றும் மொட்டை மாடி போன்ற ஸ்கார்ப்களால் குறிக்கப்படுகிறது, அம்சங்கள் பெரும்பாலும் நீட்டிப்புடன் இணைக்கப்படுகின்றன. எல்சினோர் மடிந்த மற்றும் முகடுகளுள்ள நிலப்பரப்பைக் காட்டுகிறது, மேலும் சுருக்கத்துடன் ஒத்துப்போகிறது.அந்த மாறுபாடு முக்கியமானது. மேப் செய்யப்பட்ட கட்டமைப்புகளை கணிக்கப்பட்ட அழுத்த வடிவங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, சில உட்புற மாதிரிகள் மற்றவர்களை விட மிக நெருக்கமாக சீரமைக்கப்பட்டன. சில அழுத்தப் புலங்கள் எலும்பு முறிவுகளின் பரந்த தளவமைப்புடன் பொருந்துகின்றன. மற்றவர்கள் செய்யவில்லை.
யுரேனஸ் சந்திரன் மிராண்டா மெல்லிய பனிக்கட்டிக்கு அடியில் ஆழமான கடல் கொண்டிருந்திருக்கலாம் (பட ஆதாரம் – தி பிளானட்டரி சயின்ஸ் ஜர்னல்)
மெல்லிய பனிக்கட்டி வலுவான அலை முறிவை அனுமதிக்கிறது
கம்ப்யூட்டர் உருவகப்படுத்துதல்கள் சுற்றுப்பாதை விசித்திரம் மற்றும் சுழல் அச்சில் சாத்தியமான மாற்றங்களால் ஏற்படும் அலை சக்திகளை சோதித்தன, அத்துடன் பனிக்கட்டி தடிமனாதல் அழுத்தத்துடன். பல காட்சிகளில், ஒரு நிலையான முறை வெளிப்பட்டது. மிராண்டாவின் மிருதுவான பனிக்கட்டி சுமார் 30 கிலோமீட்டர் தடிமனாகவோ அல்லது குறைவாகவோ இருந்தால், அலை அழுத்தம் மேற்பரப்பு பனியை உடைக்கும் அளவுக்கு உயரத்தை அடையும்.தடிமனான குண்டுகள் தோல்வி வலிமைக்குக் கீழே அழுத்தத்தைக் குறைத்தன. அந்த சந்தர்ப்பங்களில், டெக்டோனிக் இடையூறுகளின் கவனிக்கப்பட்ட அளவை விளக்குவது கடினமாகிவிட்டது.
சமீபத்திய புவியியல் காலத்தில் ஆழ்கடல் இருந்திருக்கலாம்
அதே மாதிரிகள் 100 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான தடிமன் கொண்ட ஒரு நிலத்தடி கடல் 100 முதல் 500 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நீடித்திருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது கிரக அடிப்படையில் சமீபத்தியது.ஆதாரம் மறைமுகமாகவே உள்ளது. வாயேஜர் 2 ஒரு அரைக்கோளத்தை மட்டுமே பார்த்தது. இருப்பினும், மேப் செய்யப்பட்ட புவியியல் மற்றும் அழுத்த மாடலிங் ஆகியவற்றின் கலவையானது மிராண்டா எப்போதும் திடமாக உறைந்திருக்கவில்லை என்ற பார்வைக்கு எடை சேர்க்கிறது. சிறியது, தொலைதூரமானது மற்றும் வெளிப்புறமாக அமைதியானது, இது ஒருமுறை கருதப்பட்டதை விட அதிக நேரம் வெப்பத்தை வைத்திருந்திருக்கலாம்.
