டென்மார்க்கில் ஒரு குழந்தையை வளர்க்கும் ஒரு அமெரிக்க பெற்றோர் அமைதியான ஆனால் சக்திவாய்ந்த மாற்றத்தை கவனித்தார். அங்கு பெற்றோர்கள் இலகுவாகவும், அமைதியாகவும், தனிமைப்படுத்தப்படுவதையும் உணர்கிறார்கள். பிசினஸ் இன்சைடருக்கான ஒரு பகுதியில், எழுத்தாளர் ஒலிவியா லிவெங், டேனிஷ் அமைப்புகள், சமூக நம்பிக்கை மற்றும் அன்றாட வடிவமைப்பு ஆகியவை குடும்பங்களுக்கு மன அழுத்தத்தை எவ்வாறு குறைக்கின்றன என்பதை விளக்குகிறார். கோபன்ஹேகனில் தனது டேனிஷ் மனைவி மற்றும் இளம் மகனுடன் வசிக்கும் அவர், பெற்றோரை ஒரு தனிப் பணியாக அல்ல, மாறாக தன்னைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தால் வடிவமைக்கப்பட்ட பகிரப்பட்ட பொறுப்பாக உணர்கிறார்.
தாய்மையை மறுவடிவமைத்த ஒரு நடவடிக்கை
ஒலிவியா லிவெங் அமெரிக்காவில் இரண்டு தெளிவான கனவுகளுடன் வளர்ந்தார்: தாயாகி வெளிநாட்டில் வாழ்வது. பயணத்தின் போது தனது டேனிஷ் கணவரை சந்தித்த பிறகு இரண்டும் உண்மையாகின. பின்னர் அவர் நியூயார்க் நகரத்திலிருந்து கோபன்ஹேகனுக்கு மாறினார், இது மகிழ்ச்சியான நகர அட்டவணை 2025 இல் முதல் இடத்தைப் பிடித்தது.மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவரது மகன் அக்செல் பிறந்த பிறகு, டென்மார்க் அவள் வாழ்ந்த ஒரு நாடாக இருப்பதை நிறுத்தியது. பெற்றோருக்கு கலாச்சாரம் எவ்வளவு ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை அவள் கற்றுக்கொண்ட இடமாக அது மாறியது. தினப்பராமரிப்பு நடைமுறைகள், பொது இடங்கள் மற்றும் தினசரி தொடர்புகள் மூலம், குடும்ப நலனுக்காக டென்மார்க் ஏன் பாராட்டப்படுகிறது என்பதை அவள் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தாள்.
நம்பிக்கையானது நிலையான கண்காணிப்பை மாற்றுகிறது
டென்மார்க்கில், குழந்தைகள் முன்கூட்டியே சுதந்திரமாக இருக்க ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். பெற்றோர்கள் ஆசிரியர்கள், பராமரிப்பாளர்கள் மற்றும் அமைப்புகளை உறுதியான முடிவுகளை எடுக்க நம்புகிறார்கள்.அக்ஸலுக்கு ஒரு வயதாக இருந்தபோது, அவரது தினப்பராமரிப்பு பயிற்சி வகுப்பை மேற்கொண்டது. அனுமதி சீட்டுகள் மற்றும் முன்கூட்டியே மின்னஞ்சல்கள் எதுவும் இல்லை. பின்னர், பெற்றோர் செயலியான Aula இல் புதுப்பிப்புகள் தோன்றின, மெட்ரோவில் சவாரி செய்யும் குழந்தைகளின் புகைப்படங்கள் அல்லது Rosenborg Castle போன்ற வரலாற்று தளங்களை ஆராய்கின்றன.அமெரிக்காவில் வளர்ந்த ஒருவருக்கு, குறுகிய பள்ளி பயணங்களுக்கு கூட அடிக்கடி காகிதப்பணி மற்றும் நினைவூட்டல்கள் தேவைப்படும், இது அதிர்ச்சியாக இருந்தது. டென்மார்க்கில் குறைந்த வழக்கு கலாச்சாரம் இருப்பதால் இந்த நம்பிக்கை ஓரளவு சாத்தியம் என்று ஒலிவியா விளக்குகிறார். பாதுகாப்பு முக்கியமானது, ஆனால் வழக்குகளின் பயம் முடிவுகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதில்லை. இதன் விளைவாக பெற்றோருக்கு குறைவான கவலை மற்றும் குழந்தைகளுக்கு அதிக சுதந்திரம்.
குழந்தைகளைச் சுற்றி உருவாக்கப்பட்ட சமூகம்
டென்மார்க்கின் குழந்தை முதல் மனநிலை எல்லா இடங்களிலும் வெளிப்படுகிறது. பொது இடங்கள் குடும்பங்களை சிரமத்திற்கு உள்ளாக்குவதற்குப் பதிலாக தீவிரமாகச் சேர்க்கின்றன.கோபன்ஹேகனில், ஷாப்பிங் மால்களில் ஆண்களின் குளியலறைகள் உட்பட, குழந்தைகளுக்கு உணவளிப்பதற்கும் மாற்றுவதற்கும் சரியான குடும்ப அறைகள் உள்ளன. உணவகங்கள், முறையானவை கூட, உயர் நாற்காலிகள் மற்றும் சில நேரங்களில் விளையாடும் இடங்களை வழங்குகின்றன. பூங்காக்கள் மற்றும் கடற்கரைகள் ஒருபோதும் தொலைவில் இல்லை. பெரும்பாலான மக்கள் பசுமையான இடங்களை 15 நிமிடங்களில் அடையும் வகையில் நகரம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.இது பல அமெரிக்க நகரங்களுக்கு முரணாக உள்ளது, இங்கு பெற்றோர்கள் அடிக்கடி ஸ்ட்ரோலர் அணுகல் அல்லது லிஃப்ட் பற்றாக்குறை காரணமாக கவனமாக பாதைகளை திட்டமிட வேண்டும். டென்மார்க்கில், சரிவுகள், பரந்த பாதைகள் மற்றும் பாதுகாப்பான குறுக்குவழிகள் ஆகியவை நிலையானவை. பெற்றோர்கள் தங்கள் இருப்பை விளக்க வேண்டியதில்லை. சூழல் ஏற்கனவே குழந்தைகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறது.
குழந்தைப் பராமரிப்பு என்பது ஒரு பொது நலம், சலுகை அல்ல
மற்றொரு பெரிய நிவாரணம் குழந்தை பராமரிப்பில் இருந்து வருகிறது. பொது தினப்பராமரிப்புக்காக பதிவு செய்வது எளிமையானது மற்றும் மையப்படுத்தப்பட்டது. அரசாங்க மானியங்கள் உயர்தர பராமரிப்பை மலிவு மற்றும் அணுகக்கூடியதாக ஆக்குகின்றன.டென்மார்க்கில், குழந்தை பராமரிப்பு அடிப்படை சமூகத் தேவையாகக் கருதப்படுகிறது. குடும்பங்கள் தங்களுக்கு ஏன் தேவை என்பதை நியாயப்படுத்த எதிர்பார்க்கப்படுவதில்லை. இதன் விளைவாக, ஒவ்வொரு வாரமும் முறையான குழந்தை பராமரிப்புக்கு வருகை தரும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையில் டென்மார்க் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் முன்னணியில் உள்ளது.இது வேலை கலாச்சாரத்தையும் மாற்றுகிறது. பல பெற்றோர்கள், கார்ப்பரேட் வேலைகளில் கூட, மாலை 4 மணிக்குள் தங்கள் குழந்தைகளை அழைத்துச் செல்கிறார்கள். வேலை குடும்ப வாழ்க்கையைச் சரிசெய்கிறது, வேறு வழியில் அல்ல.
குழந்தைகளை உண்மையான ஆபத்துக்களை எடுக்க அனுமதித்தல்
டேனிஷ் விளையாட்டு மைதானங்கள் பெரும்பாலும் புதியவர்களை ஆச்சரியப்படுத்துகின்றன. “ஆபத்து ஒரு பக்கத்துடன்” வருவார்கள் என்று பெற்றோர்கள் நகைச்சுவையாக விவரிக்கிறார்கள். குழந்தைகள் உயரமான கட்டமைப்புகளில் ஏறுகிறார்கள், கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள், மேலும் மேற்பார்வையின் கீழ் நெருப்பைப் பற்றி கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.இந்த அணுகுமுறை ஆரம்பத்தில் ஒலிவியாவிற்கு சங்கடமாக இருந்தது, அவர் அமெரிக்க “ஹெலிகாப்டர் பெற்றோர்” பாணியில் பயன்படுத்தப்பட்டார். காலப்போக்கில், இது புறக்கணிக்கப்படவில்லை என்பதை அவள் கண்டாள். இது குழந்தைகளின் திறன்கள் மற்றும் பயிற்சி பெற்ற கல்வியாளர்கள் மீதான நம்பிக்கை.
ஒரு பகிரப்பட்ட முயற்சியாக குழந்தை வளர்ப்பு
அமெரிக்காவில், பெற்றோர்கள் தற்காப்பு ஓட்டுவது போல் உணரலாம். பெற்றோர்கள் விழிப்புடன் இருப்பார்கள், பிரச்சனைகளை எதிர்பார்க்கிறார்கள், தொடர்ந்து தங்கள் குழந்தைக்காக வாதிடுகிறார்கள். டென்மார்க் வித்தியாசமாக உணர்கிறது என்று ஒலிவியா விளக்குகிறார்.இங்கே, பெற்றோர் கூட்டாக உணர்கிறார்கள். ஒரு குழந்தை திட்டமிடப்படாத பள்ளிக்குச் சென்றாலும் அல்லது பணியாளர்கள் உள்ள விளையாட்டு மைதானத்தில் பைக் ஓட்டக் கற்றுக்கொண்டாலும், நம்பிக்கையே இயல்பு. பெற்றோர்கள் எல்லாப் பொறுப்பையும் தனியாகச் சுமக்காமல் அமைப்புகள் மற்றும் சமூகத்தை நம்பியிருக்கிறார்கள்.டென்மார்க் சரியானதல்ல, ஒரு வெளிநாட்டவராக ஒரு குழந்தையை வளர்ப்பது சவால்களுடன் வருகிறது. இருப்பினும், இந்த நம்பிக்கை அடிப்படையிலான அணுகுமுறை பல பெற்றோர்கள் விரும்பும் ஒன்றை வழங்குகிறது: வீட்டிற்கு அப்பால் நீட்டிக்கப்படும் ஆதரவு உணர்வு.பொறுப்புத் துறப்பு: பிசினஸ் இன்சைடருக்காக ஒலிவியா லிவெங் எழுதிய ஒரு பகுதியிலிருந்து இந்தக் கட்டுரை தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. டென்மார்க்கில் வசிக்கும் ஒரு அமெரிக்க பெற்றோராக அவரது தனிப்பட்ட அனுபவங்களை இது பிரதிபலிக்கிறது. கலாச்சார அனுபவங்கள் மாறுபடலாம், மேலும் இந்த உள்ளடக்கமானது அனைத்து குடும்பங்கள் அல்லது நாடுகளில் உள்ள பெற்றோருக்குரிய நடைமுறைகளைப் பொதுமைப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை.
