ஒரு பெயர் பரிசாகவோ, கேள்வியாகவோ அல்லது சுமையாகவோ சில சமயங்களில் ஒரே நேரத்தில் உணரலாம். சமீபத்திய வைரல் வீடியோவில், இந்தியா விட்கின் என்ற பெண் தனது பெயருக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மையான கதையைப் பகிர்ந்துள்ளார். கிளிப் பெற்றோர்கள் மற்றும் இளைஞர்களிடையே ஒரு நல்லுறவை ஏற்படுத்தியது, ஏனெனில் அது அடையாளம், சொந்தமானது மற்றும் ஒருவரை வேறுபடுத்துவதை ஏற்றுக்கொள்ள கற்றுக்கொள்வது பற்றி பேசுகிறது.
எப்போதும் தனித்து நிற்கும் பெயர்
இந்தியா வளர்ந்தது அவளின் பெயர் ஒருபோதும் கலக்கவில்லை. அமெரிக்காவில், வகுப்பு தோழர்கள் அவளை கிண்டல் செய்தனர். பின்னர், இந்தியாவில், மக்கள் அதைக் கேள்வி எழுப்பினர். அதே பெயர் ஒரு இடத்தில் அதிகமாகவும் மற்றொரு இடத்தில் போதாது என்றும் உணர்ந்தேன். ஒரு குழந்தை மற்றும் இளைஞனாக, இந்த நிலையான கவனம் பெயரை சிறப்பு என்பதை விட கனமாக இருந்தது.
அவள் பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்த தருணம்
பெயரின் தோற்றம் ஒரு இனிமையான குடும்ப தருணத்திலிருந்து வந்தது. அவள் பிறப்பதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு, அவளுடைய பாட்டி, அவளுடைய நானி, ஒரு எளிய ஆலோசனையை வழங்கினார். குழந்தைக்கு இந்தியா என்று பெயரிட வேண்டும், எனவே அவள் எங்கிருந்து வந்தாள் என்பதை அவள் ஒருபோதும் மறக்க மாட்டாள். இந்த எண்ணம் அவளது பெற்றோர்களான ப்ரீத்தி மற்றும் கிறிஸ்டியன் ஆகியோருடன் தங்கியிருந்தது, அவள் ஒரு சூடான ஜூன் நாளில் பிறந்தபோது, பெயர் சரியாக இருந்தது.
ஒரு வார்த்தையை விட, ஒரு நினைவூட்டல்
அந்த வீடியோவில், இந்தியா தனது பெயர் ஒரு பரந்த மற்றும் வளமான கலாச்சாரத்தை மதிக்கும் வகையில் இருந்தது என்று விளக்கினார். இது ஒருபோதும் புதுமையைப் பற்றியது அல்ல. அது நினைவாற்றலைப் பற்றியது. வாழ்க்கை அவளை எங்கு அழைத்துச் சென்றாலும், எல்லைகள் அல்லது தோற்றங்களை விட ஆழமாக இயங்கும் வம்சாவளி, வரலாறு மற்றும் வேர்களை அமைதியான நினைவூட்டல் போல பெயர் செயல்படுகிறது.
சந்தேகத்துடனும் தூரத்துடனும் வளர்கிறது
பல ஆண்டுகளாக, மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதில் தான் அதிக அக்கறை காட்டுவதாக இந்தியா ஒப்புக்கொண்டது. தன் பெயரின் தனித்துவத்தைப் பாராட்டப் போராடினாள். அதை வித்தியாசமாக பார்க்க நேரமும் பக்குவமும் தேவைப்பட்டது. 18 வயதில், இளமைப் பருவத்தில் அடியெடுத்து வைக்கும் போது, அவர் தனது கல்லூரிக் கட்டுரையை கூட தனது பெயரைப் பற்றி எழுதினார். அந்தச் செயல் அவளுக்கு பல வருட குழப்பத்தையும் சுய சந்தேகத்தையும் போக்க உதவியது.
கடைசியாக பெயரை நேசிக்கிறேன்
29 வயதில், இந்தியா இப்போது அவரது பெயரைப் பற்றி நன்றியுடன் பேசுகிறது. ஒரு காலத்தில் அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்தியது இப்போது அடித்தளமாக உணர்கிறது. தேர்வு செய்ததற்காக தனது நானி மற்றும் பெற்றோருக்கு வெளிப்படையாக நன்றி தெரிவிக்கிறார். உலகெங்கிலும் உள்ள அந்நியர்களிடமிருந்து வரும் கருத்துகள் மூலம் வரும் அன்பு, அசாதாரண பெயர்களைக் கொண்ட மற்றவர்களுடன் அவரது கதை எவ்வளவு ஆழமாக எதிரொலித்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்த கதை ஏன் பெற்றோருக்கு முக்கியமானது
இந்தியாவின் பயணம் பெற்றோர்கள் அடிக்கடி கவனிக்காத ஒன்றை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஒரு பெயர் ஆரம்பகால அனுபவங்களை வடிவமைக்க முடியும், ஆனால் அர்த்தம் அதற்கு வலிமை அளிக்கிறது. குழந்தைகள் எப்போதும் அதன் அர்த்தத்தை உடனடியாக புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். நேரம், சூழல் மற்றும் ஆதரவுடன், வித்தியாசமாக உணரும் ஒன்று ஆழ்ந்த நேசத்துக்குரிய ஒன்றாக மாறும்.
