உயிரியலாளர்கள் நீண்ட காலமாக சில பல்லிகளில் காணப்படும் எலும்புத் தகடுகளை ஒரு பழங்கால மரபுரிமையாகக் கருதுகின்றனர், இது கடந்து சென்றது மற்றும் எப்போதாவது இழக்கப்படுகிறது. புதிய ஆராய்ச்சி இப்போது வேறு மாதிரியை பரிந்துரைக்கிறது. மியூசியம்ஸ் விக்டோரியா ரிசர்ச் இன்ஸ்டிட்யூட் தலைமையிலான ஒரு ஆய்வு, ஆஸ்டியோடெர்ம்ஸ் என்று அழைக்கப்படும் இந்த தட்டுகளில் பெரும்பாலானவை மிகவும் பின்னர் தோன்றியதாகவும், மீண்டும் மீண்டும் செய்ததாகவும் வாதிடுகிறது. இந்த வேலை புதைபடிவங்கள், நவீன ஸ்கேன்கள் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான உயிரினங்களில் மரபணு உறவுகளை ஈர்க்கிறது. ஒரு தோற்றத்திற்குப் பதிலாக, கவசம் மீண்டும் மீண்டும் புனரமைக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது, சில சமயங்களில் முந்தைய வடிவங்கள் மறைந்த பிறகு. விஞ்ஞானிகள் பல்லி பதிவை எவ்வாறு படிக்கிறார்கள் மற்றும் தழுவல் பற்றி அவர்கள் எப்படி நினைக்கிறார்கள் என்பதை கண்டுபிடிப்புகள் மாற்றுகின்றன. ஆழமான காலகட்டங்களில் இழப்பு, திரும்புதல் மற்றும் பரிணாம நெகிழ்வுத்தன்மை பற்றிய பரந்த கதையின் மையத்தில் ஆஸ்திரேலியாவின் மானிட்டர் பல்லிகள் வைக்கப்படுகின்றன.
பல்லிகளில் உள்ள கவசம் பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து, மறைந்து, பின்னர் மீண்டும் சுதந்திரமாக உருவானது
பல தசாப்தங்களாக, பாடப்புத்தகங்கள் ஆரம்பகால பல்லிகள் எலும்பு தோல் தகடுகளை எடுத்துச் சென்றதாகவும், பின்னர் குழுக்கள் அவற்றை வைத்திருக்கும் அல்லது நிராகரித்ததாகவும் குறிப்பிடுகின்றன. “செயின் மெயிலில் பல்லிகள்: ஸ்குவாமேட் ஊர்வனவற்றில் தோல் கவசத்தின் புதிரான கடந்த காலத்தை புனரமைத்தல்” என்று பெயரிடப்பட்ட புதிய ஆய்வு இந்த பார்வையை சவால் செய்கிறது. பல்லிகள் மற்றும் பாம்புகளை உள்ளடக்கிய ஸ்குமேட் ஊர்வன முழுவதும் பரிணாம வரலாறுகளை மறுகட்டமைப்பதன் மூலம், ஆரம்பகால பல்லிகள் நிச்சயமாக ஆஸ்டியோடெர்ம்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.பல்லிகள் முதன்முதலில் தோன்றிய பிறகு பல மில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்தப் பண்பு இல்லாமல் இருந்தது. கவசம் ஒரு பொதுவான தொடக்க புள்ளியில் இருந்து மங்காது. மாறாக, அது தாமதமாகவும் சீரற்றதாகவும் வந்தது.
பல தோற்றங்கள் பல்லி குடும்ப மரத்தை மறுவடிவமைத்தன
ஆராய்ச்சி குழு சுமார் 320 மில்லியன் ஆண்டுகளில் 643 வாழும் மற்றும் அழிந்துபோன உயிரினங்களை ஆய்வு செய்தது. CT ஸ்கேன் தரவு, புதைபடிவ சான்றுகள் மற்றும் மூலக்கூறு உறவுகளைப் பயன்படுத்தி, ஆஸ்டியோடெர்ம்கள் எங்கு உள்ளன அல்லது காணவில்லை என்பதைக் கண்டறிந்தனர்.நவீன பல்லி குழுக்களில் எலும்புத் தகடுகள் குறைந்தது பதின்மூன்று முறை உருவாகியதாக அவற்றின் முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. 140 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஜுராசிக் மற்றும் ஆரம்பகால கிரெட்டேசியஸைச் சுற்றியுள்ள ஒரு குறுகிய சாளரத்தின் போது இந்த ஆதாயங்கள் பல நிகழ்ந்தன, முக்கிய பரம்பரைகள் பல்வகைப்படுத்தத் தொடங்கின. இந்த முறை பரம்பரைக்கு பதிலாக மீண்டும் மீண்டும் புதுமைகளை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
மானிட்டர் பல்லிகள் இழப்பு மற்றும் திரும்பக் காட்டுகின்றன
மானிட்டர் பல்லிகள் கண்டுபிடிப்புகளுக்குள் தனித்து நிற்கின்றன. அவர்களின் மூதாதையர்கள் சுமார் 72 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆஸ்டியோடெர்ம்களை இழந்ததாக சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது வேகம் மற்றும் நெகிழ்வுத்தன்மைக்கு சாதகமாக இருக்கும் மிகவும் சுறுசுறுப்பான வேட்டையாடும் பாணியை நோக்கிய மாற்றத்துடன் ஒத்துப்போகும். ஆஸ்திரேலிய கோனாக்களின் மூதாதையர்கள் உட்பட ஆரம்பகால கண்காணிப்பாளர்கள், இயக்கத்திற்கான பாதுகாப்பை வர்த்தகம் செய்ததாகத் தெரிகிறது. கனமான கவசம் வேட்டையாடுவதை மெதுவாக்கும்.மிகவும் பின்னர், மியோசீன் காலத்தில், பல ஆஸ்திரேலிய மற்றும் பப்புவான் மானிட்டர் பரம்பரைகளில் ஆஸ்டியோடெர்ம்கள் திரும்பியது. இந்த பிந்தைய வடிவங்கள் இலகுவாகவும் தளர்வாகவும் இருந்தன, இயக்கத்தை கட்டுப்படுத்தாமல் சில பாதுகாப்பை வழங்குகின்றன.
கவசத்தின் மறுபிரவேசத்தை சுற்றுச்சூழல் வடிவமைத்திருக்கலாம்
கவசத்தை திரும்பப் பெறுவதில் சூழலை மாற்றுவது ஒரு பங்கைக் கொண்டிருந்தது என்று ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. மானிட்டர் பல்லிகள் ஆஸ்திரேலியாவின் வறண்ட பகுதிகளில் பரவுவதால், ஆஸ்டியோடெர்ம்கள் புதிய நன்மைகளை வழங்கியிருக்கலாம்.பாதுகாப்பிற்கு அப்பால், இந்த எலும்பு தகடுகள் நீர் இழப்பைக் குறைக்கவும், கால்சியத்தை சேமிக்கவும், ஏறும் போது உடலை ஆதரிக்கவும் உதவும். இந்த அர்த்தத்தில், கவசம் முன்பை விட வெவ்வேறு செயல்பாடுகளுக்கு மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கலாம். இது மானிட்டர் பல்லிகளை நவீன ஊர்வனவற்றில் காணப்படும் பரிணாம மறு கண்டுபிடிப்புக்கான தெளிவான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாக ஆக்குகிறது.
எலும்புத் தகடுகள் பல அமைதியான செயல்பாடுகளைச் செய்கின்றன
ஆஸ்டியோடெர்ம்கள் எலும்புக்கூட்டின் ஒரு பகுதியாக இல்லை. அவை தோலுக்குள் உருவாகின்றன மற்றும் வடிவத்திலும் இடத்திலும் பரவலாக வேறுபடுகின்றன. முதலைகளில், அவை கால்சியத்தை வெளியிடுவதன் மூலம் நீருக்கடியில் நீண்ட காலத்திற்கு இரத்த வேதியியலைக் கட்டுப்படுத்த உதவுகின்றன.பல்லிகளில், அவற்றின் பாத்திரங்கள் குறைவாகவே புரிந்து கொள்ளப்படுகின்றன, ஆனால் சமமாக மாறுபட்டதாகத் தோன்றும். அவை வெப்ப கட்டுப்பாட்டாளர்கள், நீர் தக்கவைப்பு கட்டமைப்புகள் அல்லது தாக்குதலுக்கு எதிரான எளிய பாதுகாப்பாக செயல்பட முடியும். அவற்றின் முக்கியத்துவம் இருந்தபோதிலும், அவற்றின் வளர்ச்சியின் தோற்றம் தெளிவாக இல்லை. இத்தகைய கட்டமைப்புகள் மீண்டும் மீண்டும் எவ்வாறு உருவாகின்றன என்பதை ஆராய்வதற்கான கட்டமைப்பை இந்த ஆய்வு வழங்குகிறது.
ஒரே மாதிரியான தோற்றம் வெவ்வேறு வரலாறுகளை மறைத்துவிடும்
தொடர்பில்லாத பல்லிகள் ஏன் ஒரே மாதிரியாக இருக்கும் என்பதை விளக்க கண்டுபிடிப்புகள் உதவுகின்றன. வட அமெரிக்காவின் கிலா அசுரன் மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவின் சிங்கிள்பேக் பல்லி இரண்டும் மிகவும் கவசமாகத் தோன்றினாலும், அவற்றின் ஒற்றுமைகள் வெவ்வேறு பரிணாமப் பாதைகள் மூலம் எழுந்தன. இது பூச்சிகள், பறவைகள் மற்றும் வெளவால்களில் தனித்தனியாக உருவான விமானம் போன்ற இயற்கையில் மீண்டும் மீண்டும் புதுமைகளை பிரதிபலிக்கிறது.ஆஸ்டியோடெர்ம்கள் எப்போது, எங்கே தோன்றின என்பதை வரைபடமாக்குவதன் மூலம், ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல்லி பரிணாமத்தின் கதைக்கு ஆழத்தை சேர்த்துள்ளனர். படம் சீரற்ற மற்றும் சிக்கலானது. கவசம் வந்து செல்கிறது. சில நேரங்களில் அது திரும்பும். சில சமயங்களில், அது அமைதியாக வந்து, அழுத்தங்களால் உருவானது, அது மிகவும் பின்னர் தெளிவாகிறது.
