உத்தரகாண்ட் ஒரு தனித்துவமான வசீகரத்தைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் தொலைதூர மற்றும் அருகிலுள்ள பயணிகளை ஈர்க்கும் ஒரு கவர்ச்சியான காரணியைக் கொண்டுள்ளது. அதன் கிராமங்களுக்கும் இதுவே செல்கிறது, அவற்றில் சில தொலைதூரத்தில் உள்ளன, மேலும் சில சுற்றுலா ரேடாரில் வெற்றி பெற்றுள்ளன. அதேபோல், உத்தரகாண்டின் தொலைதூர மடிப்புகளில், மார்டோலி கிராமம் அமர்ந்திருக்கிறது, ஆனால் இன்று கிட்டத்தட்ட அமைதியாக இருக்கிறது. கூரையில்லாத கல் வீடுகளும், இடிந்து விழும் சுவர்களும், வெற்றுப் பாதைகளும் ஒரு காலத்தில் உயிர் துடித்த குடியேற்றத்தின் கதையைச் சொல்கின்றன. இது ஜோஹர் பள்ளத்தாக்கிற்குள் ஆழமாக அமைந்துள்ளது, இது இப்போது பெருமளவில் கைவிடப்பட்டுள்ளது, அதே நேரத்தில் அதன் இடிபாடுகள் இழந்த இமயமலை வாழ்க்கை முறையின் அமைதியான பதிவாக நிற்கின்றன. இமயமலையின் உயரமான சிகரங்களால் சூழப்பட்ட இந்த கிராமம், ஒரு காலத்தில் உலகின் மிக உயரமான மலையாக நம்பப்பட்ட நந்தா தேவியை நோக்கிய காட்சிகளுடன், வியத்தகு மலை சிகரங்களுக்கு அடியில் அமைந்துள்ளது. எல்லைகள் கடினப்படுத்தப்பட்டு வரைபடங்கள் மீண்டும் வரையப்படுவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, இந்த தனிமைப்படுத்தப்பட்ட வட இந்திய குடியேற்றம் எல்லை தாண்டிய வர்த்தகத்தில் ஒரு முக்கிய முனையாக செழித்தது. அப்போது மார்டோலி ஆன்மாவில் தொலைவில் இல்லை; இது வணிகம், இடம்பெயர்வு மற்றும் பருவகால இயக்கம் ஆகியவற்றால் இணைக்கப்பட்டது.
தலைமுறைகளாக, மார்டோலி மக்கள் வர்த்தகத்தை மையமாக வைத்து தங்கள் வாழ்க்கையை கட்டமைத்தனர். சர்க்கரை, பருப்பு, மசாலா மற்றும் துணி ஆகியவை உயரமான மலைப்பாதைகளில் கொண்டு செல்லப்பட்டு, திபெத்திய சமூகங்களிலிருந்து உப்பு மற்றும் கம்பளிக்கு மாற்றப்பட்டன. வாழ்க்கையின் தாளம் பருவங்களைப் பின்பற்றியது. குளிர்காலம் சமவெளிகளில் கழிந்தது, அங்கு குடும்பங்கள் பொருட்கள் மற்றும் பொருட்களை சேகரித்தனர். கோடைக்காலம் என்பது உயரமான பள்ளத்தாக்குக்குத் திரும்புவது, வீடுகளை மீண்டும் திறப்பது, நிலத்தைப் பராமரிப்பது மற்றும் எல்லையைத் தாண்டி நீண்ட வர்த்தகப் பயணங்களுக்குத் தயாராகிறது.மேலும் படிக்க: உலகின் மிகவும் நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த கோல்டன் டார்ட் தவளை எந்த நாட்டில் உள்ளது? இதை ஏன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் ஆனால் 1962 இல், இந்த ரிதம் திடீரென சரிந்தது. சீனாவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையிலான ஆயுதப் போரின் விளைவாக எல்லை சீல் வைக்கப்பட்டது, பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான வர்த்தக வழிகள் கிட்டத்தட்ட ஒரே இரவில் மூடப்பட்டன. ஜோஹர் பள்ளத்தாக்கின் உயரமான சமூகங்கள் தங்கள் பொருளாதார வாழ்வாதாரத்தை இழந்த பிறகு தங்கள் நோக்கத்தை இழந்தன. வாழ்வாதாரங்கள் மறைந்தபோது, கடினமான குளிர்காலம், தனிமை, மற்றும் பற்றாக்குறையான பொருட்கள் ஆகியவற்றை பொறுத்துக்கொள்ள சிறிய காரணம் இருந்தது. குடும்பங்கள் ஒவ்வொன்றாகச் சென்றன, பெரும்பான்மையானவர்கள் திரும்பி வரவே இல்லை. 1960 களின் முற்பகுதியில் அதன் உச்சத்தில், மார்டோலியில் சுமார் 500 பேர் வசித்து வந்தனர். ஜோஹர் பள்ளத்தாக்கின் மிகப்பெரிய கிராமத்தில் கிட்டத்தட்ட 1,500 குடியிருப்பாளர்கள் இருந்தனர், அதே சமயம் பல சிறிய குடியிருப்புகளில் ஒவ்வொன்றும் 10 அல்லது 15 வீடுகள் மட்டுமே இருந்தன. இன்று, மார்டோலி ஒவ்வொரு கோடையிலும் மூன்று அல்லது நான்கு பேர் மட்டுமே திரும்புவதைக் காண்கிறார்.மேலும் படிக்க: விஷ பாம்புகளுக்கு பயப்படாமல் ஆராய 5 அதிர்ச்சி தரும் தேசிய பூங்காக்கள் லாஸ்பா, கங்கர் மற்றும் ரில்கோட் போன்ற அருகிலுள்ள கிராமங்களிலும் மெதுவாக, தற்காலிகமாக திரும்புவதைக் காணலாம். சமீபத்தில் கட்டப்பட்ட செப்பனிடப்படாத சாலையானது, இந்த குடியிருப்புகளில் இருந்து சில கிலோமீட்டர்களுக்குள் வாகனங்கள் செல்ல அனுமதிக்கிறது, இதனால் சில குடும்பங்களுக்கு பருவகால வருவாய் சாத்தியமாகிறது. மார்டோலி இன்னும் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் இருக்கிறார், ஆனால் மாற்றம் இங்கு சிறிய அளவில் கூட வந்துவிட்டது. மேலும், சிதறிய கல் வீடுகளில், ஒரு புதிய விருந்தினர் மாளிகை உருவாகியுள்ளது, இது நந்தா தேவி அடிப்படை முகாமுக்கு செல்லும் பாதையில் அவ்வப்போது மலையேற்றம் செய்பவர்களுக்கு உதவுகிறது.இன்று, மார்டோலி முழுமையாக உயிருடன் இல்லை, முற்றிலும் மறக்கப்படவும் இல்லை. நினைவாற்றல், பருவகால உழைப்பு மற்றும் கிராமத்தை முற்றிலுமாக மறைந்துவிட மறுக்கும் ஒருசில நபர்களின் சகிப்புத்தன்மை ஆகியவற்றால் இடையிடையே பலவீனமான நிலையில் இருந்தாலும், அது தொடர்ந்து உள்ளது. இடிபாடுகள் வெறுமனே கைவிடப்படுவதைக் குறிக்கவில்லை; மலைகள், இயக்கம் மற்றும் எல்லாவற்றையும் மாற்றிய ஒரு எல்லை ஆகியவற்றால் வடிவமைக்கப்பட்ட வாழ்க்கையின் வெளிப்புறத்தை அவை பாதுகாக்கின்றன.
