எவருக்கும் நினைவில் இருக்கும் வரை இந்தியா உலகளாவிய ஃபேஷனின் அமைதியான கட்டிடக் கலைஞராக இருந்து வருகிறது, இருப்பினும் அது தகுதியான நன்மதிப்பைப் பெறுவது அரிது. அந்த சிரமமில்லாத, திரவ நிழற்படங்கள் முதல் சுவாசிக்கக்கூடிய கைத்தறி ஜவுளிகள் வரை இரண்டாவது தோலைப் போல் உணரும், இந்தியாவின் டிசைன் டிஎன்ஏ சத்தமில்லாமல் ஒவ்வொரு பெருங்கடலையும் கடந்து சென்றது – அதை மட்டும் வச்சிட்டு, “மினிமலிஸ்ட்” லேபிளின் கீழ் மீண்டும் பேக்கிங் செய்து, பெரிய பிரீமியத்தில் உலகிற்கு மீண்டும் விற்கப்பட்டது.நடந்துகொண்டிருக்கும் இந்த உரையாடலின் சமீபத்திய தீப்பொறி, உயர்-தெரு மாபெரும் மாசிமோ டுட்டியிடம் இருந்து வருகிறது. இந்த பிராண்ட் சமீபத்தில் கால்சட்டைக்கு மேல் ஸ்டைலான “டியூனிக் டிரஸ்” என்று விவரித்ததை கைவிட்டது – இந்த தோற்றம் உடனடியாக இந்திய பார்வையாளர்களை வெகுவாக கவர்ந்தது. ஏன்? ஏனென்றால், உயர்-நாகரீக வாசகங்களையும், மனநிலை ஸ்டுடியோ விளக்குகளையும் நீங்கள் கழற்றினால், அது பல நூற்றாண்டுகளாக எங்கள் அலமாரிகளில் இருக்கும் கிளாசிக் குர்தா-சுரிதார் கலவையைப் போலவே இருக்கும். சில நேரங்களில், அவர்கள் அதை ஒரு நீண்ட தாவணியால் ஸ்டைல் செய்வார்கள், உண்மையைச் சொல்வதானால், மற்றொரு பெயரில் ஒரு துப்பட்டா மட்டுமே இருக்கும்.உண்மையில் மக்களை அவர்களின் தடங்களில் நிறுத்தியது, வினோதமான ஒற்றுமை மட்டுமல்ல – அது விலைக் குறி. ரூ. 12,000 சுற்றி இருக்கும், இது உள்ளூர் தையல்காரர்களின் விலையில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளது, சமூக ஊடகங்கள் அதைச் சிறப்பாகச் செய்தது: அது ரசீதுகளைக் கொண்டு வந்தது.X இல் (முன்னர் Twitter), எதிர்வினைகள் கிட்டத்தட்ட உடனடியாக இருந்தன. சிலர் பின்வாங்கவில்லை, கலாச்சார ஒதுக்கீட்டின் தெளிவான வழக்கு என்று அழைத்தனர். மற்றவர்கள் மிகவும் “கிளாசிக் இந்தியன்” வழியை எடுத்தனர்: அபத்தத்தை சுட்டிக்காட்ட நகைச்சுவையைப் பயன்படுத்தினர். இந்த துல்லியமான ஆடைகள் பல தசாப்தங்களாக இந்திய குடும்பங்களில் பிரதானமாக இருந்து வருகின்றன, பெரும்பாலும் செலவில் ஒரு சிறிய பகுதியே என்பதை மக்கள் விரைவாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.
உள்ளூர் துணி சந்தையில் இருந்து 1,000 ரூபாய்க்குள் தைக்கப்பட்ட அதே “டியூனிக்கை” தங்கள் அம்மா வைத்திருப்பதாக ஒரு பயனர் கேலி செய்தார். மற்றொருவர், “டியூனிக் ஆடையா? பெஸ்டி, அது ஒரு சல்வார் கமீஸ்” என்று பதிவிட்டுள்ளார். உணர்வானது ஒரு உரத்த, கூட்டுக் கண்-சுழல்; இது ஒரு அடிப்படை குர்தா-பைஜாமா தொகுப்பாகும், இது உலகளாவிய பார்வையாளர்களுக்காக மறுபெயரிடப்பட்டது.ஆனால் மீம்ஸ்களுக்கு அடியில், கருத்துகளுக்கு கூர்மையான, விரக்தியான விளிம்பு இருந்தது. இந்திய கைவினைத்திறன் மற்றும் நிழற்படங்கள் எங்கிருந்து வந்தன என்ற தலையீடு இல்லாமல் தொடர்ந்து “கடன் வாங்கப்பட்ட”தைப் பார்ப்பதில் இருந்து உருவாகும் விரக்தி இது. தொழில்துறையில் இது ஒரு தொடர்ச்சியான முறை: இந்திய வடிவமைப்புகளை நாம் அணியும் போது “இனமானது” அல்லது “பாரம்பரியமானது” என்று லேபிளிடப்படும், ஆனால் மேற்கத்திய லேபிள் அதன் லோகோவை குறிச்சொல்லில் வைக்கும் தருணத்தில் திடீரென்று “உயர்ந்த” அல்லது “அவாண்ட்-கார்ட்” ஆகிவிடும்.நாளின் முடிவில், அதுதான் விஷயத்தின் உண்மையான இதயம். இது ஒரு ஆடை அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட பிராண்டின் சேகரிப்பைப் பற்றியது அல்ல. இது உத்வேகத்திற்காக கிழக்கு நோக்கி பார்க்கும் ஃபேஷன் உலகின் நீண்டகால பழக்கம், ஆனால் வேர்களை அங்கீகரிக்கத் தவறியது.பல இந்தியர்களுக்கு, உலகளாவிய இணையதளத்தில் அந்த ஆடையைப் பார்ப்பது வேடிக்கையாக இல்லை – அது ஒரு நினைவூட்டலாக இருந்தது. ஆடம்பர உலகம் தற்போது “நவீன ட்யூனிக் செட்” என்று அழைக்கப்படுவது எப்பொழுதும் நமது “அன்றாடம்” என்பதை நினைவூட்டுகிறது. ஆடம்பரமான லேபிள், திகைப்பூட்டும் மார்க்அப் அல்லது வேறு யாரோ எங்களுக்காக அதை மீண்டும் உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல், தலைமுறைகளாக சிரமமின்றி அதை அணிந்து வருகிறோம்.
