உத்திரபிரதேச மாநிலம் அலிகாரில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ஒரு விவசாயியின் மகன் நிதின் குமார் (கட்டில் மாடல்) தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்துடன் எளிதில் பொருந்தாத ஒரு கனவோடு வளர்ந்தார். அவரது கிராமத்தில் உள்ள பெரும்பாலான சிறுவர்கள் பழக்கமான வழிகளைப் பின்பற்றுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிலையில், நிதின் தன்னை முற்றிலும் வேறு எங்காவது கற்பனை செய்துகொண்டார்—நம்பிக்கை மற்றும் சாத்தியக்கூறு உடைய சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பாளர்களுக்கான வளைவில் நடப்பது.இருப்பினும், அந்த கனவு ஒரு விலையில் வந்தது.நிதின் தனது ராம்ப் வாக் அல்லது வித்தியாசமாக உடை அணிந்து பயிற்சி செய்ய முயன்றபோது, அவர் கேலிக்கு ஆளானார். மக்கள் சிரித்தனர். சிலர் அவரை வெளிப்படையாக கேலி செய்தனர். ஒருவர் பாரம்பரியத்தை எவ்வளவு நெருக்கமாகப் பின்பற்றுகிறார் என்பதன் அடிப்படையில் லட்சியம் அடிக்கடி அளவிடப்படும் இடத்தில், ஒரு பேஷன் மாடலாக மாற வேண்டும் என்ற அவரது விருப்பம் விசித்திரமாகவும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகவும் தோன்றியது.வெறும் 19 வயதில், நிதின் ஏற்கனவே பல வேலைகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். அவர்களில் ஒருவர் டெல்லி துவாரகாவில் காவலாளியாக இருந்தார். பணி கடினமானது – 12 மணி நேர ஷிப்ட் அவரை உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் சோர்வடையச் செய்தது.“நாள் முடிவில், நான் மிகவும் சோர்வாக இருந்தேன், வேறு எதையும் பற்றி சிந்திக்க எனக்கு நேரம் இல்லை,” என்று அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.
மாடலிங்கில் வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் அவர் வேலையை விட்டுவிட்டார், ஆனால் உண்மை விரைவில் அவரைப் பிடித்தது. போர்ட்ஃபோலியோக்கள், சீர்ப்படுத்தல் அல்லது ஏஜென்சி பதிவுகளில் முதலீடு செய்ய அவரிடம் பணம் இல்லை. பிழைப்பு முதலில் வந்தது.அவரது அடுத்த வேலை அவரை இந்திரா காந்தி சர்வதேச விமான நிலையத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது. நிதினுக்கு பணம் தேவைப்பட்டது, அதனால் வேலை கடினமாகவும் மணிநேரம் நீண்டதாகவும் இருக்கும் இந்த வேலையை அவர் மேற்கொண்டார். அவர் சிறிது காலம் இங்கு பணிபுரிந்தார், பின்னர் அமைதியற்ற ஒரு பழக்கமான உணர்வு வந்தது. அவர் ஒரு மாதிரியாக மாற முடியாது என்று பயந்தார்.நிதின் மீண்டும் ஒரு கடினமான தேர்வு செய்ய வேண்டியிருந்தது. அவர் வெளியேறி, நொய்டாவில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்தில் எட்டு மணி நேர ஷிப்ட் மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமை விடுமுறையுடன் ஒரு புதிய வேலையைப் பெற்றார். அது கவர்ச்சியாக இல்லை, ஆனால் அது அவருக்கு மதிப்புமிக்க ஒன்றைக் கொடுத்தது: நேரம்.
தனது விடுமுறை நாட்களிலும், எந்த ஓய்வு நேரத்திலும், நிதின் தன்னைத்தானே வேலை செய்யத் தொடங்கினான். அவர் ஆன்லைனில் மாடலிங் வாய்ப்புகளைத் தேடினார், தனது நடைப் பயிற்சியை மேற்கொண்டார், போஸ்களைப் படித்தார், மேலும் அவரது உடலையும் நம்பிக்கையையும் வளர்ப்பதில் கவனம் செலுத்தினார். குறுக்குவழிகள் எதுவும் இல்லை – அமைதியான ஒழுக்கம் மற்றும் நம்பிக்கை மட்டுமே. ஆனால், அவரது முயற்சி வெற்றி பெறவில்லை.அவரது தந்தை அவரது தேர்வுகளில் மகிழ்ச்சியடையவில்லை, இறுதியில் அவரை வீட்டிற்கு அழைத்தார். நிதின் தனது தந்தைக்கு வயல்களில் உதவத் தொடங்கினார், சிறிது நேரம் ஒதுக்கி, பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார்.“மக்கள் என்னைப் பார்த்து சிரிப்பார்கள், கேலி செய்வார்கள்,” என்று அவர் கூறுகிறார். “கபி குச் நஹி கர் பயேகா”, இதைத்தான் கிட்டத்தட்ட அனைவரிடமும் கேட்டேன்.”அவரைத் தொடர்ந்தது உத்வேகம். ஜீத் குர்ஜார் மற்றும் அபேக்ஷா ராஜ்புத் போன்ற மாடல்கள், தாழ்மையான தொடக்கத்தில் இருந்து வந்தாலும், தொழில்துறையில் தனக்கென ஒரு இடத்தைப் பிடிக்க முடிந்தது, அவரை ஊக்கப்படுத்தியது. நீங்கள் எங்கு தொடங்குகிறீர்கள் என்பதை தீர்மானிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதை அவர்களின் பயணங்கள் அவருக்கு நினைவூட்டுகின்றன.
நித்தின் மனம் தளராமல் இருந்தான். அவர் தினமும் தனது ரேம்ப் வாக் பயிற்சி செய்தார், அவரது தோரணை மற்றும் இருப்பில் வேலை செய்தார், மேலும் அவரது சமூக ஊடகங்களில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு நாளும், அவர் வீடியோக்கள் மற்றும் ரீல்களை வெளியிட்டார், யாராவது கவனிக்க வேண்டும் என்று நம்புகிறார். நீண்ட நேரம், எதுவும் நடக்கவில்லை. அவர் வழியில் வந்த சில சலுகைகள் பணத்தைக் கோரியது-அவரிடம் இல்லாத ஒன்று.இறுதியில், அவர் வேறு அணுகுமுறையுடன் தனது கணக்கை மீண்டும் இயக்கினார். அவர் தினசரி வ்லோக்களைப் பதிவேற்றத் தொடங்கினார், தனது பயணத்தையும் போராட்டங்களையும் வெளிப்படையாகப் பகிர்ந்து கொண்டார். அவரது கதையில் உள்ள நேர்மையை மெல்ல மக்கள் கவனிக்க ஆரம்பித்தனர்.அவரது முதல் நிகழ்ச்சி துவாரகாவில் வந்தது. அவர் பங்கேற்பதற்காக ₹1,000 செலுத்துமாறு கேட்டார் – அவர் நண்பரிடம் கடன் வாங்கிய பணம். அவர் வளைவில் தனது சிறந்ததைக் கொடுத்தார், அது காட்டியது. மற்றொரு நிகழ்ச்சிக்கு அவரை மீண்டும் அழைத்தனர் அமைப்பாளர்கள். இந்த முறை, அவர் பணம் எதுவும் கேட்கவில்லை.அங்கிருந்து, முன்னேற்றம் மெதுவாக இருந்தது ஆனால் நிலையானது. அவர் பணம் கேட்காத சிறிய வடிவமைப்பாளர்களுடன் நிகழ்ச்சிகளைப் பெறத் தொடங்கினார். மிக முக்கியமாக, அவர் ஒரு போர்ட்ஃபோலியோவை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தார்—அவரால் ஒருபோதும் சொந்தமாக உருவாக்க முடியாது.\
“நான் இன்னும் நீண்ட தூரம் செல்ல வேண்டும்,” நிதின் கூறுகிறார். அவர் ஏற்கனவே Amazon, ZARA மற்றும் அடிடாஸ் போன்ற பிராண்டுகளுக்கான படப்பிடிப்புகளை செய்திருந்தாலும்-அவரது பணிக்காக ஊதியம் பெற்றுள்ளார்-இது ஆரம்பம் மட்டுமே என்பது அவருக்குத் தெரியும். “நான் ஒரு சூப்பர் மாடலாக மாற விரும்புகிறேன், நீங்கள் எதையாவது தொடர்ந்து கடைப்பிடித்தால், நீங்கள் நிச்சயமாக அதை அடைவீர்கள் என்று இப்போது எனக்குத் தெரியும்.”ஒரு பையன் ஒருமுறை சொன்னான், தான் ஒருபோதும் எதையும் செய்யமாட்டேன் என்று, அந்த நம்பிக்கையே அமைதியான ஆனால் சக்திவாய்ந்த வெற்றியாகும்.
