சூரஜ்குண்ட் சர்வதேச கைவினை மேளா ஒவ்வொரு ஆண்டும் 15 நாட்களுக்கு, வழக்கமாக பிப்ரவரி முதல் இரண்டு வாரங்களில், ஃபரிதாபாத்தில் நடைபெறும். இது சூரஜ்குண்ட் மேளா ஆணையம் மற்றும் ஹரியானா சுற்றுலா, மத்திய சுற்றுலா, ஜவுளி, கலாச்சாரம் மற்றும் வெளியுறவு அமைச்சகங்களின் ஒத்துழைப்புடன் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. உலகின் மிகப்பெரிய கைவினைக் கண்காட்சிகளில் ஒன்றான மேளா 1987 ஆம் ஆண்டு முதல் நடத்தப்பட்டு அடுத்த ஆண்டு 40 வயதை எட்டுகிறது.நான் பல வருடங்களாக கண்காட்சிக்கு சென்று வருகிறேன், பல வடிவங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். இது மிகவும் மந்தமானதாக உணர்ந்த பல வருடங்கள் இருந்தன, பின்னர் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றியதால் நான் அதை முழுவதுமாகத் தவிர்த்த வருடங்களும் இருந்தன. ஆனால் இந்த ஆண்டு வித்தியாசமாக இருந்தது. இந்த கண்காட்சி மிகவும் பரவலானதாக மட்டுமல்லாமல், சர்வதேச ரீதியாகவும், பன்முகத்தன்மையுடனும் இருந்தது. அது நன்றாக அலங்கரிக்கப்பட்டு அழகாக திட்டமிடப்பட்டது. மிகவும் கூட்டமாக இருந்தாலும், மக்கள் விரும்பியதைச் செய்ய போதுமான இடம் இருப்பதாகத் தோன்றியது. ஆம், வழக்கத்தை விட அதிகமான கூட்டத்தை ஈர்த்த பகுதிகள்-குறிப்பாக உணவு நீதிமன்றங்கள்-ஆனால் அவை கூட ஒப்பீட்டளவில் நன்கு நிர்வகிக்கப்பட்டதாக உணரப்பட்டது, உணவு கவுண்டர்கள் மற்றும் மூட்டுகள் பல இடங்களில் பரவியுள்ளன.
இருப்பினும், கண்காட்சியின் மிகவும் கவர்ச்சிகரமான பகுதி நிச்சயமாக சவாரிகள் ஆகும். அவர்கள் தங்கள் மாபெரும் விளக்குகள், வேகம் மற்றும் ஆற்றலுடன் கூடுதல் அழகைச் சேர்த்தனர். சவாரிகளைச் சுற்றி, ஏறக்குறைய மற்றொரு மேளா இருந்தது – எல்லா இடங்களிலும் உணவு விற்பனையாளர்கள், குடும்பங்கள் மற்றும் குழுக்கள் சுற்றி நின்று, மக்கள் சிரித்து, அரட்டை அடித்து, தங்கள் அன்புக்குரியவர்கள் சவாரிகளை ரசிக்கிறார்கள். வெறுமனே நின்று அதையெல்லாம் ஊறவைப்பதில் ஒரு பண்டிகை அரவணைப்பு இருந்தது.இந்த சனிக்கிழமை, நான் மாலை நோக்கி தாமதமாக மேளாவை அடைந்தேன். சிறிது நேரம் சுற்றித் திரிந்த பிறகு, படிக்கட்டுகளின் விளிம்பில் நின்று, மயக்கும் சவாரிகளைப் பார்த்தேன். நான் அங்கேயே நின்று, வெவ்வேறு கோணங்களில் படங்களைக் கிளிக் செய்ய முயன்றும், சரியான ஒன்றைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. சவாரிகள் வெகு தொலைவில் தோன்றின. நான் திரும்பி வரும் வரை என் கணவனையும் மகனையும் திரும்பிப் பார்க்கச் சொல்லி படிகளில் இருந்து இறங்கினேன். சவாரிகள் மைதானத்தின் ஒரு தனிப் பகுதியில் இருந்தன, இது மேளாவின் நீட்டிப்பாக இருந்தது. நான் சுனாமி சவாரியை நோக்கி சில படிகள் நடந்தேன், விழாக்கள், விளக்குகள் மற்றும் தொற்று மகிழ்ச்சியில் திளைத்தபடி சில நிமிடங்கள் சுற்றிப் பார்த்தேன். நான் திரும்பிச் சென்று, புகைப்படங்களைக் கிளிக் செய்யக்கூடிய இடத்தில் என்னை நிலைநிறுத்த சில படிகள் முன்னால் சென்றேன், திடீரென்று ஒரு காது கேளாத சத்தம் – கிட்டத்தட்ட இடி போன்றது. அருகில் ஒரு இசைக்குழு இசைத்துக் கொண்டிருந்தது, அந்த ஒலி குழப்பத்தால் விழுங்கப்பட்டதைப் போலவும், காற்று எல்லாவற்றையும் திரும்பப் பெறுவது போலவும் உணர்ந்தது.திடீர் குழப்பம் ஏற்பட்டது. சரியாக என்ன நடந்தது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. அதிர்ச்சியில் இருந்து மீண்ட பிறகு, நான் கொஞ்சம் அருகில் சென்றேன், மக்கள் உதவிக்கு ஓடுவதைக் கண்டேன், சிலர் மக்கள் தப்பிக்க அனுமதிக்க தங்கள் கைகளால் சவாரியைப் பிடிக்க முயன்றனர். 18-19 பேரை ஏற்றிச் சென்ற சவாரி விபத்துக்குள்ளானது! என்ன! நான் சில கணங்கள் நிலைமாறிப் போனேன்; என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. என் முதல் உள்ளுணர்வு திரும்பி ஓடுவதாக இருந்தது, ஆனால் உதவியின் உரத்த அழுகையை என்னால் புறக்கணிக்க முடியவில்லை. நான் முன்னோக்கி ஓடினேன், ஆனால் ஏற்கனவே கூடியிருந்த கூட்டம் என் வழியை நிறுத்தியது... பின்னர் மற்றொரு முழக்கமும், அதைத் தொடர்ந்து பாரிய கூச்சல்களும் எழுந்தன. நான் இரத்தம் மற்றும் வலியின் உரத்த அழுகையை கவனிக்கும் அளவுக்கு நெருக்கமாக இருந்தேன். யாரோ என்னை பின்னால் இருந்து தள்ளினார்கள், நான் பின்வாங்கினேன். ஆனால் எவ்வளவு நேரம் என்று தெரியவில்லை நடுக்கத்துடன் நின்றேன்.சிறிது நேரம், உண்மையில் என்ன நடந்தது என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. புரிந்து கொள்ள நேரம் பிடித்தது. நான் சரியான கோணத்தில் பிடிக்க முயன்ற சவாரி சரிந்தது. நான் ஒருபோதும் சரியான காட்சியைப் பெறவில்லை – மேலும் இதுபோன்ற தருணங்களில் மக்கள் எவ்வாறு விபத்துக்களை படம்பிடிக்கிறார்கள் என்று நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.பின்னர், ஊஞ்சல் இடிந்து விழுந்ததில் மொத்தம் 13 பேர் காயமடைந்தனர் என்றும், உதவிக்கு விரைந்து வந்த SHO ஒருவர் – ஊஞ்சலின் இரண்டாம் பகுதி சரிந்தபோது உயிரை இழந்தார் என்றும் அறிந்தேன். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதுபோன்ற விபத்து நடந்ததால் ஊஞ்சல் தடை செய்யப்பட்டதாகவும், இது நடந்தபோது முதல் முறையாக மீண்டும் இயக்கப்படுவதாகவும் கண்காட்சியில் இருந்தவர்கள் தெரிவித்தனர். விற்பனையாளர் ஹிமாச்சலப் பிரதேசத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவர் மற்றும் அதை நடத்துவதற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.என்னுடன் தங்கியிருப்பது வெறும் சத்தமோ பயமோ மட்டுமல்ல, திடீரென்று கொண்டாட்டத்திலிருந்து சோகத்திற்கு சில நொடிகளில் மாறியது. ஒரு கணம், மக்கள் பிரகாசமான விளக்குகளின் கீழ் சிரித்தனர்; அடுத்து, அவர்கள் ஓடி, அலறி, அந்நியர்களைக் காப்பாற்ற முயன்றனர். எங்களைச் சுற்றி கண்காட்சி தொடர்ந்தது, ஆனால் ஏதோ மாற்றமுடியாமல் மாறிவிட்டது. நான் ஒரு விபத்தை மட்டுமல்ல, மகிழ்ச்சிக்கும் பேரழிவுக்கும் இடையிலான பலவீனமான கோட்டைக் கண்டேன் என்பதை அறிந்து நான் விலகிச் சென்றேன். வாழ்க்கை மாறுகிறது…முழுமையாக…சில நொடிகளில்!
